U Beogradu održan okrugli sto pod nazivom „Mojkovačka bitka – Srbija pamti“

Okrugli sto pod nazivom “Mojkovačka bitka – Srbija pamti“ održan je 8. januara u sali Privredne komore Srbije, Terazije 23, na Drugom spratu.

Imajući u vidu činjenicu da je Crnogorska sandžačka vojska pod komandom serdara Janka Vukotića na bojištima kod Mojkovca i Berana, u Božićne dane januara 1916. godine, zaustavila prodor austrougarskih divizija koje su trebale da opkole i unište vojsku Kraljevine Srbije u njenom odstupanju ka Jadranskom moru, društvo „Nikad granica“ organizuje prigodni okrugli sto pod nazivom „Mojkovačka bitka – Srbija pamti“.

Tom prilikom o značaju bitke i sećanju na veliku pobedu govoriili su: istoričar Goran Kiković, predsjednik Skupštine opštine Berane, Branislav Otašević, predsjednik Udruženja srpskih književnika u otadžbini i rasejanju za Crnu Goru, general dr Luka Kastratović, predsjednik Udruženja Vasojevića, istoričar Bojan Drašković i narodni guslar Draško Malidžan, dok je program vodio istoričar dr Veljko Đurić Mišina.

Tom prilikom je o značaju Mojkovačke bitke i borbama oko Berana 1916. govorio i predsjednik SO Berane Goran Kiković,koji je pozdravljajući skup istako sljedeće činjenice:

“Pamćenje i sjećanje na Mojkovačku bitku, beransko-mojkovačku operaciju, odnosno operaciju crnogorske Sandžačke vojske krajem 1915. i početkom 1916. godine je izvor nadahnuća i napregnuća u borbi za suprostavljanje savremenom prekrajanju istorije, pokušaju brisanja iz svijesti naše istorije, borbenih i revolucionarnih tradicija, ljudskih vrijednosti i narodnog morala naših predaka u borbi protiv vjekovnih porobljivača, svijetlih tradicija kao temelja u očuvanju slobode, pravoslavlja i srpskog nacionalnog bića, kao osnovnih predpostavki za svekoliki napredak .

Crnogorska Sandžačka vojska je uspješno zaustavila austrijsku ofanzivu, čime je omogućeno povlačenje srpske vojske preko Crne Gore i Albanije, ka Jadranskom moru.

Iako je srpska vojska već bila na albanskom primorju Makenzen je i dalje ukazivao na značaj Berana i Andrijevice, procjenjivao je da Berane i Andrijevica predstavljaju značajno operativno područje koje služi kao polazna tačka važnih puteva ka Skadru. Zato je vršio pritisak na generala Keveša (3, armija) da  što prije zauzme Berane i Andrijevicu.

Berane su bile jedina varoš u Crnoj gori u kojoj su u prošlim ratovima vođene ulične borbe. To je, ujedno, bilo prvo iskustvo crnogorske vojske u vođenju uličnih borbi. Desetog januara austrougarske snage su zauzele Berane, ali je Vasojevićki odred držao front na liniji rijeke Bistrice (Buče) i Šekularske rijeke i spriječio da 13. januara izbiju u rejon Mateševa, kako je bilo predviđeno austougarskim operativnim planom.

U našoj istoriji je, slučajno ili ne, neopravdano zapostavljena ova značajna i presudna vojna operacija vođena sa desne obale Lima u kojoj je Vasojevićki odred divizijara vojvode Lakića Vojvodića odigrao značajnu ulogu za spas i nesmetano povlačenje srpske vojske preko teritorije Vasojevića. Njegova uloga nije bila manja ni u januaru 1916.godine, za vrijeme opšteg napada austrougarske vojske na Crnu Goru.

Zbog toga je važno, između ostalog, podsjećati na ovakve svijetle istorijske događaje, da naraštaji ne zaborave ko su i od kojih su. Da se podsjete da nas kroz istoriju nijesu pokorili ni višestruko nadmoćniji zavojevači, provodeći strašne zločine nad našim precima i da bi bili svjesni da narod koji želi i hoće da se bori za svoju slobodu i nezavisnost, uvijek na kraju izlazi kao pobjednik“- zaključio je predsjednik Kiković.