IN MEMORIAM: Dragan Nikolić

Legendarni srpski glumac, počasni građanin Berana, Dragan Nikolić (72) preminuo je u petak, 11. marta, u bolnici u Beogradu posle duge i teške bolesti. Preci ovog pozorišnog velikana porijeklom su iz Berana.

Tim povodom, na predstavljanju naših i njegovih Berana, u Beogradu, 2013. godine, na Kolarcu, kazao je sledeće:

„Minsko polje ispod mojih nogu. Ne znam da li da pođem desno ili lijevo? Moja porodica je samo jedan kamen koji je Lim odnio i obećao da će nas vratiti, a Lim je čudna rijeka, umjesto da ka svome moru teče, izabrao je da ide okolo, da Drini traži, pa sa njom i Savom, Crno more puni. A možda ni to nije slučajno, iz Crne Gore u Crno more i nazad. Toliko mu je trebalo da me vrati odakle sam iziskrio, a znao sam odakle sam krenuo i svake večeri, godinama sebi objašnjavao, da bi danju zaboravljao. Kada me je Lim na svom povratku iz Crnog mora u Berane vratio, kao da sam se sa zemlje u nebo spustio, kao da sam niz sebe silazio, od dna punio. Mene je u meni bivalo sve više. Evo stojim na Komu Vasojevom i čujem riječi: Krš se ispravio, oko njega pleme iskupilo, evo će hiljada godina kako stoji kamen na kamenu, giljan koji nikog ne razdvaja, a u njemu svak svoj dio ima.“

BIOGRAFIJA

Dragan Nikolić je rođen 20. avgusta 1943. godine u Beogradu. Nakon završene osnovne škole upisao je Četrnaestu beogradsku gimnaziju, koju nije završio jer je bio premješten u Ekonomsku školu.

Posle dvije godine provedene u srednjoj školi polagao je i položio prijemni ispit na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju i tada kao sedamnaestogodišnjak bio najmlađi student.

Dragoslav Dragan Nikolić diplomirao je na Fakultetu dramskih umjetnosti u Beogradu.

U svojoj prvoj velikoj ulozi zablistao je kao Džimi Barka, sezonski radnik labilnog morala koji pogine a da nije našao svoje mjesto u društvu i u životu, koji je u mnogim anketama filmskih kritičara proglašavan za jedan od tri najbolja filma stvorena na južnoslovenskim prostorima.

Glumačko sazrijevanje, sa nizom uspjelih kreacija likova iz svoje generacije, donosi mu 1985. godine Oktobarsku nagradu Grada Beograda za „kreativnu sposobnost da uzbudljivo predoči lik velikog psihološkog raspona“ (uloga nasilnika Gare u filmu Život je lep B. Draškovića).

Glavne i veće sporedne uloge ostvario je u više od 80 filmova: Horoskop (B. Drašković), Bube u glavi (M. Radivojević), Uloga moje porodice u svetskoj revoluciji (B. Čengić), Mladi zdrav ko ruža (J. Jovanović), Beg(M. Radivojević. – Nagrađen na Festivalu u Nišu nagradom „Car Konstantin“ 1972), Kičma (V. Gilić), Nacionalna klasa (Goran Marković. – Car Konstantin 1979), Ko to tamo peva (S. Šijan), Banović Strahinja (V. Mimica. – Za ulogu turskog pljačkaša Alije nagrađen Zlatnom arenom u Puli 1981), Sezona mira u Parizu (P. Golubović), Nešto između (S. Karanović), Balkan ekspres(B. Baletić), Obećana zemlja (V. Bulajić),Urnebesna tragedija (G. Marković), Bure baruta (G.Paskaljević), Andergraund (E. Kusturica), Zona Zamfirova (Z. Šotra), Turneja (G. Marković)…

Igrao je i u kratkim igranim filmovima i na televiziji. Veliku popularnost donio mu je lik Prleta iz filmova i televizijske serije Otpisani(1974) i Povratak otpisanih (1976) u režiji Aleksandra Đorđevića, koja je snimljena za Radio-televiziju Beograd (današnji RTS).

Kao stalni član ansambla pozorišta Atelje 212, u kojem je od 1969. godine, ostvario je mnogo uloga i vrlo uspješnu pozorišnu karijeru –  Generalska užina (Rober), Veza (Kauboj), Kosa (Berger), Rano jutro (Len), Ziger-Zager(Hari Fliton), Derviš i smrt (Muselim),  Lulu (Džek Trbosek), Tom Pejn (Tom Pejn), Maratonci trče počasni krug (Đenka Đavo), Sladostrasnici-Karamazovi (Mladi gospodin), Portnojeva boljka (Aleksandar Portnoj), Molijer (Markiz D’Orsinji), Kod lepog izgleda (Maks)…

U Zvezdara teatru uspješno je igrao u predstavama: Ptic i ptica,U plamenu strasti, Malo ljubavi, malo mržnje,Urnebesna tragedija. U Beogradskom dramskom pozorištu igrao je u predstavi Frederik.

Tokom dve sezone 1982. i 1983. godine igrao je u pariskom „Theatre de la Vill“ glavne uloge u predstavama „Na dnu“ Maksima Gorkog, u režiji rumunskog reditelja L. Pintilijea i u predstavi „Majstor i Margarita“ M. A. Bulgakova u režiji M. Šerbana.

Kako kažu kolege Dragana Nikolića, bio je urbana legenda Beograda, čovek koji je na mnogo načina bio simbol srpske prestonice.

Dobitnik je svih značajnih filmskih nagrada uključujući Nagradu za životno djelo „Pavle Vuisić“ 2000. godine.

Dragan i njegova supruga Milena Dravić su se upoznali 1972. kada su zajedno vodili šou-program „Obraz uz obraz“ na RTB-u i na jednoj pauzi između snimanja, 31. decembra, otišli su u opštinu da se vjenčaju. Milena je do poslednjeg dana bila uz supruga i brinula o njemu.

Komemoracija povodom smrti Dragana Nikolića biće održana u ponedeljak, 14. marta u 12 časova na Velikoj sceni „Mira Trailović“ Ateljea 212, navodi se u saopštenju tog pozorišta.

Dragan Nikolić biće sahranjen 14. marta u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu. Skup porodice i prijatelja je u 14 časova, a početak opela u 14.30, navodi se u saopštenju.

Poslednjem oproštaju od Dragana Nikolića u Beogradu prisustvovaće i delegacija Opštine Berane na čelu sa predsjednikom opštine i predsjednikom Skupštine opštine Berane.